Hoop.
Hoop is de vlinder, die met een beschadigde vleugel, krachtig verder vliegt. Het is het kind, dat speelt. De mens die zijn wonden likt en verder doet. De vrede, die standvastig is. De levens cirkel, Noord, Oosten, Zuiden en Westen. Noord, de buizerd. Oosten, de slang. Zuiden, de uil. Westen, de pauw. Het is het lichtpuntje aan de horizon, van innerlijke vrede. Het geweldt, dat ophoudt, in elke vorm.
Het mysterie, dat een mysterie blijft. Vrede, met het niet weten. De ingang wordt, de uitgang van liefde. De eeuwige cirkel, die draait van compassie. De vergiffenis, van de heldere boodschapper, de dolfijn.
Het is het einde, van de onrust. Onrust die rust, wordt. De schommel, die links en rechts, evenveel bevat. De zon die je verlicht en op je gezicht schijnt. Het is Moeder Aarde, die gekalibreerd, rustig verder draait, om haar as. De mens, die goeds op Moeder Aarde is. De vrede van het hart.
Het hart, dat eeuwig klopt, altijd.
In liefdevolle resonantie,
Serge Goedertier